της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

το φιλι

του σκύλου τη δαγκωματια
το νύχι της αρκούδας
της μέδουσας το διάφανο
φαρμακερο πλοκάμι
το δηλητήριο του φιδιου
στην άκρη μιας πλεξούδας
και μια μπουκια από κάρβουνο
μαύρη σαν το κατράμι

της θάλασσας την αγκαλια
του ήλιου τ' άγιο χάδι
της μέλισσας το άγριο
το θυμαρίσιο μέλι
άρωμα πεύκου, που η βροχη
το νότιζε το βράδυ
και μια γουλια από βάλσαμο
τα χείλια μου να θέλει

με πιάνει αυτο το ζόρικο μεθύσι των φιλιων σου
μισο φιλι να με πονά και τ' άλλο να με σώνει
εκει, στο γλυκοχάραγμα των αναστεναγμων σου
εκει Θεός και διάβολος, και - φεύγω, ξημερώνει...


4 σχόλια:

Summertime Blues είπε...

αγάπη στο νυχτέρι.
βρέχει αστράφτει και βροντά
μα είναι καλοκαίρι.

~reflection~ είπε...

Έτσι θαρρείς πως δένεται
η θάλασσα στο σώμα
μ' ένα σκοινί που πάλλεται
σαν το Φιλί στο στόμα...

Ένα φιλί κι ένα φίδι
μέλι να στάζει και θάνατο αργό...
Όσο τ' αμπέλι βγάΖει σταφύλι
τόσο σαλπάρουνε οι Ψυχές στο Βυθό...

;-))))

Ναύτης είπε...

Summertime? Κάκια;

Εντάξει...
με διαλύσατε και οι δυο σας
αν αυτο το κατυασκεύασμα
σας έκανε να μου δανείσετε τέτοιους στίχους,
είμαι καταχαρούμενος!!! :)))

Σας ευχαριστω πάααρα πολυ!!

από καρδιας! :)

flash είπε...

πολύ ωραία φωτογραφία έχεις βάλει

:p