της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

το βουνο

"για να δεις μακρυα,
πρέπει ν' ανέβεις σ' ένα βουνο",
σκέφτηκε ο άντρας,
δρόμο επήρε
και δρόμο άφησε
κι έφτασε στην κορφη
κι από κει
κοίταξε πέρα
κι είδε πια τον ανοιχτο ορίζοντα
μα ξαφνικα
κει κάτω απ' όπου ξεκίνησε
το καράβι ξεμακραίνει!
έμεινε για μια στιγμη
εκει
ακίνητος
κι αποσβολωμένος
σαν τον Ξέρξη
σε πέτρινο θρόνο
κι όσο κι αν φώναζε
κανεις πια δεν τον άκουγε
εκείνος στο ζενιθ
μα κάτω εκει
το καράβι να φεύγει
και τότε
μιά που κατάλαβε
και μιά που πήδηξε απ' την άκρια του βράχου
να φτάσει στη θάλασσα γρηγορότερα
κι εκει εναέρια
τον χαράκωσε ο ήλιος στο νεύρο του ματιου
έτσι
που κάθε πρωι
ξυπναει με το ίδιο όνειρο
να του θυμίζει
πως τα μάτια της ψυχης
δεν χρειάζονται οπτικο πεδίο
για να δούνε καθαρα...





4 σχόλια:

flash είπε...

σοφό

κι όμως, υπαρχουν άνθρωποι
που δεν πιστεύουν...
στα Μάτια τους!

Ναύτης είπε...

στην ψυχη του δεν πιστεύουν φλασάκι μου...

καλημέρα! :)

flash είπε...

αυτό εννοούσα ψυχή μου...
τα μάτια τα πιο σημαντικά
αυτά της ψυχής τους

ε πες μου οτι δεν το κατάλεβες τώρα :p

καλό βράδυ ναυτάκι μου! :)

nina είπε...

χμ...
Δίκιο βουνό θα έλεγα εν πρώτοις...όμως...
η ψυχή ουσιαστικά δεν έψαχνε οπτικό πεδίο έψαχνε σκίρτημα, όταν το έλαβε δεν νοιάστηκε για ύψη και βάθη

ένα βουνό θα σου έγραφα τώρα
αλλά τ' αφήνω γι' άλλη ώρα... :)

Καλό απόγευμα!