της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

δώρο


ποια φυλακη το άνισο μυαλο μου κυνηγά;
στο δρόμο, πέρα στις σπηλιες, μάγισσες κοροϊδεύουν
δένω ένα κόμπο στο φτερο κι η νύχτα κλαίει, γελα
πάνω στου πύργου την κορφη παντιέρες ταξιδεύουν

μετράω το χρόνο δυο οργιες, τη προσμονη χιλιάδες
στο μεροβίγλι κούρνιασε κατάφωτο θεριό
κραυγάζει ο πόθος σα πουλι στις ονειροκορφάδες
φκιάχνω στολη από σίδερο, κι όπλο από νερο

παγώνει ο ίσκιος στο χορο κι η θάλασσα σωπαίνει
δώσε μου εκείνο το φιλι κι αντικρυστα στο φως
έλα και άκου σαν παιδι τη μέρα ν'ανασαίνει
φίλα με, μα μη φοβηθεις, δεν κλέβει ο βυθος

φκιάχνω και στέμμα από φωτια, μικρο, σαν δαχτυλίδι
φεγγαροπαίδι, πού πεσε μια νύχτα στο γυαλο
όταν ξεφύγω, και χυθω στ'απέραντο ταξίδι
να το φορας,
σαν της καρδιας 
τ'απαύγασμα
να σκίζει τον καιρο...





.

15 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Σκίσαμε το Χρόνο
τρελοί χαρταετοι
φουρτούνες οργώσαμε με δώρα στα χερια
και σαν ανταμώσαμε μετα το Ταξιδι
μόνο νερό είχαμε στις χούφτες....

μα....
μας έφτανε για να Ξεδιψάσουμε τις Επιθυμιες ...

εκεινες τις νύμφες των θαλασσων
που αεικίνητες θερίζουν το Κύμα
και αναμοχλεύουν το Βυθό μας....

κι όλο κάτι θησαυροί,
χρυσάφια ιριδίζουσας ευτυχίας,
ξεπηδούν από Μέσα μας
και Δένονται στο Καταρτι της Αναχώρησης.....

παμε ν'ακουσουμε το Τραγουδι των Σειρήνων....
άλλον ένα γύρο Ζωης...

αντεχουμε......

Τα φιλιά μου....κυματα......να σκίζουν τον Καιρό....

Ναύτης είπε...

σ'ευχαριστώ Κάκια,

τίποτε άλλο...

nina είπε...

Κλέβει ο βυθός, και δεν το παίρνουμε και χαμπάρι σε αρκετές περιπτώσεις, όμως, αψηφούμε το φόβο

Ωραίο το δώρο σου

Καλημέρα Ναύτη

Ναύτης είπε...

καλημέρα Νίνα!

δεν κλέβει ο βυθος καλη μου
κρύβει ναι
κλέβει; όχι
η θάλασσα κλέβει
κι έπειτα βουτάμε να βρούμε τα χαμένα...

νά'σαι καλα!

:)

Βάσσια είπε...

"να το φορας,
σαν της καρδιας
τ'απαύγασμα
να σκίζει τον καιρο."

Θα το φορώ!

Υπέροχο και ευχαριστώ.

:-)

Γουΐκα είπε...

Φίλα με κι ας φοβηθείς. Πάντα κλέβει ο βυθός!

Ναύτης είπε...

καλησπέρα Βάσσια,

εγω σ'ευχαριστω
όσο για το δαχτυλίδι,
αν καταφέρεις να το πάρεις απ το χέρι της Μούσας, χάρισμά σου...

:)

Ναύτης είπε...

Ανακρίτρια,

ανατρεπτικη όπως πάντα...
μ'αρέσει η άποψή σου
γιατι όχι...

καλησπέρα!

El Amor είπε...

Φίλα με σαν θεότητα ξεχασμένη
κι έτσι μεθυσμένη από σένα

ασε με απαλά να φύγω ...

:)

Ναύτης είπε...

όχι άλλα φιλια αποχαιρετισμων!
όχι άλλα...

φιλι καλημέρας
φιλι σπονδης
φιλι βόλτας
φιλι απαύγασμα...

τέτοιο ναι
και μεθυσμένη δεν οδηγεις...

:)

meggie είπε...

τα δώρα σχολιάζονται;
δεν σχολιάζονται

τυχερός εσύ που μπορείς να φτιάχνεις τέτοια δώρα

βρέχει ...

τα λέμε

BRokenSilenCe είπε...

δεν έχω λόγια..πανέμορφο..

Ναύτης είπε...

meggie μου,

τα δώρα έχουν την αξία κείνου που τα δίνει και παίρνουν την αξία κείνου που τα δέχεται, ή όχι

καλησπέρα

:)

Ναύτης είπε...

νά'σαι καλα BRokenSilenCe

flash είπε...

ναυτάκι μου!
καλημέρα :)
έχει δίκιο η meggie
τα Δώρα δεν σχολιάζονται
(δικαιολογία μοιάζει; :)

οι αναρτήσεις όμως, ναι ;)
κι εσύ άλλα φιλιά αποχαιρετισμών δεν θες..
όμως αυτό το δώρο τέτοιο μοιάζει..
..όταν ξεφύγω, και χυθώ στ' απέραντο ταξίδι..
τουλάχιστον να 'τανε..

να το φοράς
σαν της καρδιάς
τ'απαύγασμα
Θα σκίζει τον καιρό..

τα δώρα είναι εκείνου που τα δέχεται
έτσι πήρα το θάρρος κι εγώ :)

"κραυγάζει ο πόθος σαν πουλί στις ονειροκορφάδες"..!
δεν θελω άλλα δώρα αποχαιρετισμών από εσένα, υστερα απο αυτό..
επόμενη αναρτησούλα..
παρακαλω

:)