της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

επιστροφη

και τώρα να,
εγω να περπατω στη θάλασσα
ν'ανανταριάζω πελαγοπατώντας
να φτιάχνω πολύχρωμες βάρκες
χάρτινες
και να τις αμολάω στα κύμματα
κι εκείνες
να επιστρέφουνε σα παλιες διαδρομες στο χρόνο
χτίζω ένα κύκλο φράχτες
από φωτια
από πάγο
από κόκκαλα
από καπνο
κι από κρασι
στη μέση απιθώνω
στο χώμα,
το ξοδεμένο σε άσκοπες καλλιέργειες,
στο κύμα,
το λερωμένο από ξαφρίσματα γλάρων,
ένα μικρο βωμο, πού'χα κρυμμένο
δεν έχει μέτρο η φωνη
κι ούτε η ψυχή έχει στόρια
κι ο κόσμος δεν έχει μπαλκόνι
ν'απλώσω τους ξεχασμένους περαστικους έρωτες
μπας και τους λυπηθουν τ'αποδημητικα
δεν νοιάζομαι πια για τ'ότι φαίνεται
πιότερο με καίει το ότι είναι
κι αν με ματώνει ένα φιλί της
το καίω στο μικρο βωμο
κείνον εκει
που ξεμυτάει απ τη νησίδα
την αφροστολισμένη
καταμεσις στο Αιγαίο
εκει
που πρώτη μου φορα
μετάλαβα τα φιλια της Αφροδίτης...







συγχωράτε με, αλλα ονόματα δεν συγκρατω εύκολα...

.

32 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

:)

δεν πειράζει που δεν συγκρατείς ονόματα, το όνομα δεν είναι το πράγμα :)

meggie είπε...

Δεν ξέρω αλλά αυτή τη φορά μου φάνηκε πως άργησες πολύ

χαχα σαν υπερήλικες ψαχνόμαστε μη και χαθεί κανείς στη πορεία και δεν το πάρουμε είδηση

:))

Καπετάνισσα είπε...

Τα πρώτα φιλιά, είναι αυτά που δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις!
Αναρωτιέμαι όμως, είναι τα πιο υπέροχα;

Να έχεις ενα όμορφο βράδυ.

Ναύτης είπε...

όχι Ανώνυμε,
δεν είναι
το πρόσωπο είναι
κι αυτο το ξέρω
καλα...


καλησπέρα σου!

Ναύτης είπε...

καλησπέρα meggie μου,

δεν έφυγα καν...
εδω είμαι
έμεινα εδω

:)

Ναύτης είπε...

Καπετάνισσα καλησπέρα,

δεν είναι τα φιλια
είναι η στιγμη...
όσο για εκείνα κι αυτα
τίποτε δεν είναι τελεσίδικο
και καμμια φορα τα φιλια του αντίο
ή της καλημέρας,
ή κι άλλα,
είναι πολυτιμότερα απ τα πρώτα...

:)

~k.p.~ είπε...

μα.....

δε χρειάζονται ονόματα....
όποιο κι αν ήταν αυτο..
στο βωμό όλα καίγονται με τον ίδιο τρόπο!..

ή μήπως όχι?....

μήπως τα Ονόματα δεν είναι τόσο τυχαία επιλεγμένα και όντως χάνεται η Ουσία όταν όλες τις Γυναίκες της βαφτίζουμε Αφροδίτη ή Εύα και όλους τους άντρες Οδυσσέα ή Αδάμ?..

Λυπαμαι που δε συγκρατείς ονόματα....

Τα ποιήματα δε συγχωρούν τις παραλείψεις...

αλλιως θα ηχούσε ο στίχος αν εμπεριείχε τις συλλαβες των Ονοματων που ξεχασες....
αλλιως θα καιγόταν η Αναγκη σου αν στο βωμό είχες ως προσάναμμα το Όνομα που ξεχασες......

Σαν αναγνώστρια ζητώ απεγνωσμε΄να να δικαιωθούν τα Οσα ξέχασες....

Νιωθω το Ποίημα συντάσσεται με το μερος της ευγενικής μου διαμαρτυρίας....

Οι επόμενες ενέργειες είναι αποκλειστικά Δικές σου.....

τα φιλιά μου..... κύματα που θα είχαν άλλο ύψος, άλλη ταχύτητα, άλλη απόχρωση, άλλη ορμή αν τα ονόματα που ξέχασες ήταν, με Άναρχη Ταξινόμηση μιας ποιητικής εντροπίας, στη Θεση που θα διάλεγε η Στιγμή της Συγγραφης!!!!!

~k.p.~ είπε...

Η ανάρτηση αυτη "Είπες δε θυμάσαι Ονόματα!..." είναι αφιερωμένη στην αδυναμία σου να συγκρατείς ονόματα....

Εγω θέλω να σε ευχαριστησω για το όμορφο κίνητρο που με περίμενε εκεί που έσκασε το τελευταίο κύμα της ανάγνωσής μου!!

flash είπε...

ναυτάκι :)
ξέρεις τί χαρά έχω τώρα;

ξέρεις;
ώστε ξέρεις ε!

:)

αυτά τα ξαφνικά είναι τα πιο ωραία..
έτσι, να μοιάζουνε σαν ψέματα..
και να μην είναι!

να ονοματίζεις τα πράγματα με ό,τι για σένα σημαίνουν..
πες την γυναίκα Αφροδίτη
τον έρωτα μετάληψη πες
και φιλιά πες τις αισθήσεις..

ποιητής να είσαι!
και εδώ
να είσαι!

τα φιλιά μου,
όμορφο ξημέρωμα!

Ναύτης είπε...

Κάκια,

στο έχω πει πως τα σχόλιά σου είναι αναρτήσεις από μόνες τους...

ακόμη κι ένα εμφανες παιχνίδισμα μπορεις να το πλάσεις τραγούδι

κι εγω
που θυμάμαι ως και τον ήχο που κάνει το χαμόγελό της, νιώθω διπλα χαρούμενος...


νά'σαι καλα ποιήτρια!

Ναύτης είπε...

Φλασάκι μου καλημέρα,

να σου πω ένα μυστικο;
δεν θέλω νά'μαι ποιητης...
θά'θελα νά'μουν στίχος
θα σου έλεγα στα χείλια και στο μυαλο ποιού, μα όπως είπαμε...

ονόματα δεν συγκρατω εύκολα..

:)

flash είπε...

:)

μα!

κυρίως

ο στίχος ΕΙΝΑΙ Ποιητής..

το δάκρυ είναι στίχος....

όπως το ουράνιο τόξο είναι βροχή
όπως τα χρώματα ήχος

όπως παιδί είναι ο ληστής
και όνειρα φέρνει ο ύπνος...

όπως πάντα είμαι εδώ
ακόμα κι όταν λείπω..

απλώς μια μελωδική 'διαφωνία'

http://www.youtube.com/watch?v=CyTmq1Sfpvk

:)

καλημέρα

Ναύτης είπε...

εντάξει Φλασάκι,

σιγα μην διαφωνήσω πάνω από ένα απ τα αγαπημένα μου τραγούδια...

:)

μα κατάλαβες τι εννοούσα
κι αυτο έχει σημασία...

flash είπε...

πώς δεν κατάλαβα!

συμφωνήσαμε οτι είσαι στίχος!!

:)))

Coula είπε...

Ο κόσμος δεν έχει μπαλκόνι!

αλλά νομίζω πως....

η ψυχή στόρια έχει...

Ναύτης είπε...

καλησπέρα Coulita,

ψυχη με στόρια,
μάτια κλειστα...
τι να την κάνεις;

φράχτες βάζει μονάχα το μυαλο
η ψυχη και η καρδια μας
λεύτερες γεννηθήκανε
γι αυτο αγαπάνε ανεξέλεγκτα...

:)

zoyzoy είπε...

Τι να το κάνεις τ'ονομα φτάνει που θυμάσαι το φιλί της που σε μάτωσε!
Και αυτό δεν ξεχνιέται όσα κύματα και να το σκεπάσουν!

Καλό βράδυ με θαλασσινά!!

tsouxtra είπε...

Χάρτινες βάρκες και φιλιά που ματώνουν.. Αυτός ο συνδιασμός έκανε το μυαλό μου να ξεφύγει λιγάκι.. πολύ μου άρεσε που το κανα.. :-)

Φιλιά!

Βάσσια είπε...

Τόσο λυρική η εναπόθεση των φιλιών στον αφρό....
είτε πρώτα είτε επόμενα, δεν παύουν ποτε- για μένα- να κατοίκησαν στα χείλη.

Καλό μήνα ναύτη
:-)

Ναύτης είπε...

καλησπέρα zoyzoy,

και να θέλω να ξεχάσω δεν μπορω...
που δεν θέλω...

:)

Ναύτης είπε...

tsouxtra καλησπέρα,

όνειρα και πραγματικότητα...
είναι να μην ταξιδεύει το μυαλο;

Ναύτης είπε...

καλο μήνα Βάσσια,

αναλλοίωτα μένουν όλα...
σαν γεύσεις που δεν ξεχνάμε
σαν αρώματα που ακόμη μας ζαλίζουν
σαν εικόνες που μας ξεκουράζουνε τα μάτια...

όλα
και τίποτε
και πάλι όλα...

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ... είπε...

Να το κρατήσω αυτό το "πελαγοπατώ";
Πολύ μου άρεσε.
Να σου αφήσω και μια λέξη που διάβασα πριν λίγους μήνες στον Πλάτωνα και την αγάπησα:
"μετεωροπορώ".

Αντίθετες.
Κινούμενες σε κοινό άξονα, όμως.

Ανώνυμος είπε...

kala...

Ναύτης είπε...

Πρωτόπλαστη καλησπέρα,

να το κρατήσεις αλλα με προσοχη...
ένα λάθος βήμα και βουλιάζεις

Ναύτης είπε...

Ανώνυμε,

καλα;
ή όχι;

Ανώνυμος είπε...

...Εσύ μάτωσες κι εκείνη ακόμη αισθάνεται την αλμύρα στην γλώσσα της όταν την σκέφτεσαι...
(Νεκρά Θάλασσα είσαι, μωρ'αδερφάκι μου...)
:)

areti είπε...

Ναύτη, το όνομα πάει παντού, το σώμα όχι/

(Ευριπίδης)

καλή σου μέρα.

Ναύτης είπε...

καλημέρα Αρετη,

το μυαλο πάει παντου
το σώμα μπορει ν ακολουθήσει
μπορει και όχι
εξαρτάται απ'το πόσο ψυχη έχει μέσα του το "δοχείο"

Ναύτης είπε...

καλημέρα Ανώνυμε,

ψωμι κι αλάτι...

afroO είπε...

με φώναξες θαρρώ..
κι αν δε με βλέπεις τώρα πια συχνά,είναι γιατί πάντοτε με βάζεις σε σκέψεις.σκέψεις που δεν αντέχω να κάνω.γιατί περνάω δύσκολες μέρες.περίεργες μάλλον.
αλλά έρχεται ο καιρός που θα λυτρωθώ.και θα μπορώ να απολαμβάλω όπως άλλοτε τα υπέροχα εσώψυχά σου,ναύτη μου καλέ.
σε φιλώ,σε ευχαριστώ που υπήρξες η αφορμή για να θελήσω να κάνω κάτι που ποτέ δεν είχα τολμήσει.θα ενημερώσω όταν γίνει πραγματικότητα όλο αυτό.
καλό ξημέρωμα..

Mak. είπε...

εγω χτιζω φραχτες απο φοβο.