της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

θέατρο

ίδια σειρα
κι ένα άδειο κάθισμα ανάμεσά μας
χωρις εισητήριο
λαθραναγνώστες σ'ένα έργο που δεν έχει γραφτει
δαγκώνεις τα χείλια σου
μ' εκείνο τον τρόπο που προδίνει το νου σου όταν κάνει μικρα ξαφνικα ταξίδια
κοιτάζω το άδειο πάλκο με τον ίδιο τρόπο
τα φώτα στη ράμπα μισόσβηστα
ή μισάνοιχτα
διασταυρώνεται η ματια με τη δέσμη του κεντρικου προβολέα
μόρια σκόνης
χορεύουν στο φωτεινο κανάλι
βρήκαμε τη θέση μας χωρις την ανάγκη της ταξιθέτριας
αδυνάτησες, σου είπα
κι εσύ πήρες πάλι καινούργιο πουκάμισο, μου φώναξες
φορας το δαχτυλίδι με τον αμέθυστο στον δεξιό σου δείκτη
και λαμπυρίζει με κείνο το μαβί φως που σ'αρέσει τόσο
στηρίζω τα πόδια μου στο εμπρός κάθισμα
και τρίζουν οι αρθρώσεις της καρέκλας
με παρατηρείς με τα μάτια
όπως κάθε φορα που γίνομαι άκαιρα θορυβώδης
με κείνη τη μικρη ρυτίδα ανάμεσα στα τόξα σου
"rides d'expression"
χαμογελάω στο πρώτο κουδούνι
έξω ίσως να βρέχει
ξέχασα πώς μυρίζουν τα μαλλια σου
αφήνεις τη πασμίνα σου στ'αριστερα σου
στην άδεια θέση
αντιστέκομαι στον πειρασμο
δένω τα χέρια μου μπροστα
θέλω ν'ανάψω τσιγάρο μα δεν μπορω
ανοίγεις τις λευκες σελίδες του προγράμματος
και γράφεις
γράφεις
μουσικη υπόκρουση
ουγγρικοι χοροι του Μπράμς
κουνάω νευρικα τα πόδια μου
με κοιτας
χαμογελας στο δεύτερο κουδούνι
ίσια μπροστα η αυλαία
κατακόκκινο βαρυ βελούδο
σαν σκέπασμα σε κρεββάτι με ουρανο
σαν τα μάγουλά σου σε έξαψη
δεν χρειάζεται να σε κοιτάξω για να ξέρω ότι καταλαβαίνεις τι σκέφτομαι
μπλεγμένοι στα μαλλια σου είναι
οι σπάγγοι που ξεφτάνε απ το κουβάρι του μυαλου μου
ακουμπας το κεφάλι σου στο δείκτη του δεξιου σου χεριου
κείνον με το δαχτυλίδι
στρίβεις τα μάτια σου στ αριστερα
βλέπεις που σε κοιτάζω
χαμογελάμε κι οι δυο στο τρίτο κουδούνι
τα φώτα σβήνουν
δεν υπάρχουν ενοχες
μόνο η μουσικη
και το σούρσιμο της αυλαίας που ανοίγει
βρίσκω ευκαιρία στο σκοτάδι
πριν συνηθίσουν τα μάτια
βάζω το δεξι μου χέρι στην πασμίνα
το αριστερο σου είναι ήδη εκει
το σφίγγω
κι εσυ...
σσσστ....







πρέπει να σταματήσουμε να βρισκόμαστε έτσι και στα όνειρα...


.

26 σχόλια:

(Cou) Coula είπε...

Βγαζει πολυ δυνατο συναίσθημα!

Σας παρατηρουσα τόση ώρα...να αποχαιρετάτε το παρελθόν και να ορμάτε σε ενα αβεβαιο μέλλον...

Έξω δε βρέχει, ίσως αυτό που ακούγεται να είναι οι ψιχάλες της ψυχής σας!

El Amor είπε...

Είχα πολύ καιρό να διαβάσω κάτι τόσο όμορφο και ανθρώπινο...

Επιτέλους έπιασες λιμάνι Ναύτη!

σςςςς...

Καλό σου βράδυ!

flash είπε...

....αρχίζει!

meggie είπε...

Μα εκεί πρωτοσυναντηθήκατε μέχρι να ... βρεθείτε ...

(δεν υπάρχουν Ναύτη "πρέπει", το ξέρεις κι αν η μούσα σου δεν το ξέρει ... κάποτε θα το μάθει κι εσύ τότε θα γυρίσεις από την ξενιτιά)

ήσυχο βράδυ

Ναύτης είπε...

καλησπέρα Coula,

παρελθον, παρον, μέλλον
δεν έχουν σημασια
τι μένει
τι αποτυπώνεται
και τι ακούει η καρδια μετράνε

το ταξίδι

Ναύτης είπε...

νά'σαι καλα El Amor,

λιμάνι;
όχι, απλα μπαρκάρησα πάλι...

θα δούμε...

Ναύτης είπε...

συνεχίζεται Φλασάκι,

συνεχίζεται...

Ναύτης είπε...

meggie,

δεν υπάρχουν ήσυχα βράδυα...
όσο για τη Μούσα
τό'χω ξαναγράψει
γνωριζόμασταν πριν βρεθούμε καν...

καλο βράδυ

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Καλό μπάρκο εκεί που δεν πέφτουν οι αυλαίες του τέλους..

Βάσσια είπε...

Γιατί η πρωινή ώρα της ανάγνωσης του ταίριαζε... με οδηγεί σε μια άγνωστη συνέχεια.

Πολύ πολύ δυνατό...

να έχεις ένα όμορφο σ/κ ναύτη
:-)

kovo voltes... είπε...

Σσσσσ....Μπουνάτσα να'χει...και αγγίγματα που δεν χρειάζονται λόγια...

Ναύτης είπε...

καλημέρα Αντιγόνη,

δεν έχουν αυλαίες τα καράβια
ούτε οι καρδιες
μόνο τα όνειρα
και τα θεατρικα έργα

νά'σαι καλα

Ναύτης είπε...

όμορφο να είναι και για σένα Βάσσια,

η ώρα η κατάλληλη είναι στου καθενος μας το μέσα ρολόϊ

καλημέρα σου!

Ναύτης είπε...

kovo voltes,

μπουνάτσα δε το βλέπω
μα συνηθισμένο το καράβι
όσο για τ'αγγίγματα...
καμμια φορα ούτε κι αυτα χρειάζονται...

καμμια φορα...

καλημέρα σου!

zoyzoy είπε...

Η ερμηνεία της καλή? στη δική σας παράσταση?
Μ'αφησες με πολλά ερωτηματικά ανάμεσα στα κουδουνίσματα και ας έβρεχε, έξω μέσα τι έκανε :))

Καλό ΣΒΚ με θαλασσινά...

Ναύτης είπε...

ηθοποιοι
συγγραφεις
κομπαρσοι
υποβολεις
σκηνοθέτες
και κοινο...

στο ίδιο έργο
και οι δύο...


καλημέρα zoyzoy...


υ.γ. ξέρω, πιο πολλα ερωτηματικα ε;

:)

Αργυρώ είπε...

Υπέροχο! Μου΄φερε κόμπο στο λαιμό. Υπέροχο.

Ναύτης είπε...

Αργυρω, σ'ευχαριστω
αλλα δεν έκανα κάτι εξαιρετικο
αλήθειες περιγράφω...

καλησπέρα σου!

kakia_p είπε...

Κάποια θεατρικά είναι γραμμένα μόνο για δύο!..

Δυο πρωταγωνιστες...
Δύο θεατές...
Δύο ερμηνείες...
Δύο προσδοκίες....

και μέχρι το Τέλος όλα έχουν γίνει ΕΝΑ...

Φιλιά... θεατρικής προσήλωσης στο δρώμενο!....

kakia_p είπε...

Τιποτε δεν είναι Τυχαίο..

{επανω αριστερα...
τρια κλικ,
όσο οι παλμοί της καρδιας απέχουν από το τικ τακ του ανυπομονου ρολογιού!...}

αχ και να 'ξερες πόσο μ'αρεσουν αυτες οι παραστάσεις!....

Ναύτης είπε...

καλημέρα Κάκια,

παραστάσεις
αποστάσεις
συμπτώσεις

αλήθειες και όνειρα

νά'σαι καλα!

Ανώνυμος είπε...

σσσστ η παράσταση τελείωσε και δεν θα ξανανέβει,πάμε να φύγουμε ..εμείς δεν χωράμε στα όνειρα που γίνανε εφιάλτες και μην ξεχάσεις φεύγωντας να μου πάρεις την πασμίνα που μας χώριζε στο αδειανό το κάθισμα,εγώ θα πετάξω βγαίνοντας το πρόγραμμα στα λασπόνερα του πεζοδρομίου που σχημάτισαν οι στάλες τής βροχής που μόλις άρχισε να πέφτει..αυτό είναι το χειροκρότημα που τούς αξίζει

στο είχα υποσχεθεί

φιλί μεθυστικό

Ναύτης είπε...

ανώνυμε,
τι είχες υποσχεθει;
ό,τι κι αν ήταν
σ' ευχαριστω πολυ για το σχόλιο

όσο για το φιλι...
θα το κρατησω

για πες όμως, τι υποσχέθηκες;

Ανώνυμος είπε...

η υπόσχεση δίνεται για να τηρείται

ο όρκος παίρνεται για να κρατιέται

τα λόγια μένουν για να θυμούνται

άργησα λιγάκι μα στο πάντα και στο

ποτέ δεν υπάρχει χώρος ούτε χρόνος

για να προσμετρούνται


ευγενέστατο το σχόλιο σας

φιλί βροχερό

Ναύτης είπε...

ωφου ανώνυμε με τα μεθυστικα φιλια της βροχης...

μην παίζεις με την ψυχη μου... αυτο το παράθυρο που άνοιξες είναι τόσο προσωπικο κι αληθινο που μόνο ένας έχει το κλειδι...

ας είναι, αν είσαι αυτος, θα φανει

κρατάω κι αυτο το φιλι
καληνύχτα

Ανώνυμος είπε...

σου έκλεψα το κλειδί λοιπόν..ουφ,κλεφτρόνι γαρ,τι να πεις?τι?

μόνο ένας θα΄βρισκε τον τρόπο να μπει εδώ μέσα ή μήπως δυο?

κοίτα μην χάσεις το κλειδί,είναι πολύτιμο

σ'αφήνω με ένα γλυκό φιλί μέχρι να σου ξαναγράψω