της ψυχης

της ψυχης

Ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο....

ένα (ακόμη) υγρό ιστολόγιο, με υποβρύχιες ανησυχίες...

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

πρόσκληση

Έλα
Στο άκουσμα της πρώτης σάλπιγγας της πανσέληνου
μια χούφτα σκόνη ήλιου
φυλαχτο κρατώντας
Ανάτειλε ατέλειωτες φωτιες
μορφής γλυκειας την παρουσία,
στρίβοντας στη γωνια με τα κυκλάμινα
Ο ουρανος
διαβάζει στα μαλλια,
γραμμένο με το στίχο του αέρα,
τραγούδι μιας βραδυάτικης γαλήνης
Είναι οι λέξεις μου φτωχες

Έλα
Ν'αφήσω ακουμπηστα τα χέρια
στα δώρα της Άνοιξης
Η σιωπη δεν έχει ήχο απόψε
Χώρεσε την απόγνωση μιας φτέρης
μικρος λυγμος
αναλαμπές και φώτα σε βιτρίνα
διαφημίζουν το κακόγουστο αστείο

Έλα
Δίνω τη θλίψη σ'αργυραμοιβο
Φώτισε με χαμόγελα
των νήπιων το ένοχο κλάμμα
Την αμαρτία που δεν γνώριζαν
να μάθουν θα ποθήσουν
Τα ίχνη ακολουθώντας
που κάνει δείχνοντας το δρόμο
το πέρασμα μιας προηγούμενης ύποπτης συνείδησης

Έλα
Κρυμμένη περίτεχνα στο αγγάλιασμα των φύλλων
Αντικρυστα στο άγγιγμα της νύχτας
Γλυκεια συνένοχη ενος κρυμμένου μύθου
Ζωγράφισε σ' άσπρο χαρτι
τα ξεχασμένα πράσινα τοπία
τη μουσικη
και τις αργες κινήσεις της Σελήνης στη θάλασσα

Έλα
Των διπλωμένων βράχων
και της παγωμένης λίμνης
Γλυκο κρασι σπονδη στον Ποσειδώνα
Σαν ξεχασμένη λέξη σε παλια ευχη
Χαρούμενες σημαίες στις αυλες
Κρυφομαδουν οι προπομποι τις μαργαρίτες
-Νά'ναι η αγάπη κοντινη;
Και ξεδιπλώνει η πορεία
τους δρόμους της σιωπης και της βραδυνης νηνεμίας
Δεν περπατάμε πια μόνοι
και ενεδρεύει πίσω απ τους πεσμένους φράχτες
αγρίμι κι όνειρο
η γνώση της χαρας
Φύλαξε λίγο απ το φιλι του σήμερα
το αύριο να κάνεις πλουσιότερο

Έλα
Τους στοιχειωμένους τοίχους
τραυμάτισε μ'ένα κρυστάλλινο μαχαίρι
Και χάρισμά σου!
του άστρου του νιογέννητου το πρώτο φως
Δεν ορίζει τέλος η μνήμη...
Απόσταση κρατώντας απ το κρύο
Αποσπάσματα έργου προσεχους
Αφιερώνω σου ολόκληρο χορο!
Κι αν δεν θα νιώθεις άνετα στην τόση δόξα κι ευδαιμονία
φυλάγω ακόμη μυστικη,
κάμποση απ την αγάπη,
που δεν πρόφτασε να γίνει
μοιρολογήτρα των κρυφων μας κι ανεκλπήρωτων πόθων

Έλα,
και καλοσύνεψε ο καιρός
για να δεχτει τα χρώματα που λείπουν...



.

30 σχόλια:

Ναύτης είπε...

δεν έχω άλλα υστερόγραφα...
σ'αγαπάω.
στο είχα πει;
στο είπα;

είπε...

μμμ αληθειες θελω κι οχι να ανακαλυπτω αινιγματα ;)))

Ανώνυμος είπε...

?

Ναύτης είπε...

αυτο που για μας μοιάζει αίνιγμα
είναι Η αλήθεια κάποιου άλλου...

όπως εκείνος την αντιλαμβάνεται...

:)

Ναύτης είπε...

ένα ερωτηματικο...
ποιος αναρωτιέται;
και για τι;

είπε...

καμμια φορα ναυτακι μου.. αυτο το.. ''οπως ο καθενας το αντιλαμβανεται'' ειναι μεγαααλη υπεκφυγη..

με γεια σου και χαρα σου
και παλι φιλοι ;)

Ναύτης είπε...

καμμια υπεκφυγη
ποτε πια υπεκφυγες ο Ναύτης
το ερώτημα ήταν ρητορικο
η σημασία του είναι το αίνιγμα, για όσους δεν γνωρίζουν

:)

Ανώνυμος είπε...

Φύλαξε λίγο απ το φιλι του σήμερα
το αύριο να κάνεις πλουσιότερο

αυτό διάβασα κι εκνευρίστηκα, με τα συγχωρήσεως δηλαδή και σταμάτησα και να διαβάζω


Τίποτα από κανενα φιλι δεν είναι για φύλαγμα για αύριο
και αύριο όπως και σήμερα θέλουμε φρέσκο φιλι, ολοφρεσκο,
με φρέσκα φιλιά είναι πλουσιο το σήμερα και το αύριο

σορρυ αλλά εγω τα λεω χύμα στο κύμα, συνήθως

Νινα

Ναύτης είπε...

αχα...

είπα κι εγω...

λοιπον καλα τα λες
μόνο που με τον αέρα που σε χαρακτηρίζει και σαν γυναίκα που είσαι, βιάστηκες...

δεν είναι το φιλι άγγιγμα των χειλιων μονάχα...
κι ούτε έχει μέτρο να βάζεις στη τσέπη γι αύριο...
και σταμάτα να με "μεταφράζεις" κυριολεκτικα μη με πιάσει το πειραιώτικο...

:)

το ξεχνας το φιλι μωρε;
εγω δε το ξεχνάω

:)

υ.γ. και το χυμα και το κυμα εμενα μ αρέσουνε... άϊντε πάμε

Ανώνυμος είπε...

:)))

εξαρτάται από το μετά...

άμα είναι καλό, δεν το ξεχνάς
άμα είναι άστα να πάνε, το στέλνεις από κει που ήρθε
(καμιά φορά θέλει γερά κότσια, αλλά το στέλνεις :))

το πειραιώτικο ε;
και νομίζεις ότι μιλάς σε καμιά ξένη;;;; :)



Νίνα

Ναύτης είπε...

ναι εξαρτάται βέβαια
αλλα για έναν άνθρωπο γράφω
οπότε δεν εξαρτάται καθόλου...

αχμ, καλα πες μου ότι κι εσυ ότι είσαι πειραιώτισα...

παροικία το ενυδρειο...

:)

DinDinaki Koudounaki είπε...

πολλά περαιώτικα θαλασσινά κουδουνίσματα κι απο δω!

Ναύτης είπε...

επ, καλησπέρα Κουδουνάκι!

:)

η σιωπηλή κραυγή είπε...

ναυτη πολυ καλο

Takis X είπε...

..Και καλοσύνεψε ο καιρός..Ας μπορούσε κι ας ζούσε διαφορετικά..

Ναύτης είπε...

σιωπηλη κραυγη...

και μόνο που σ'έκανε να σπάσεις τη σιωπη σου, καλο θά'ναι

καλο ξημέρωμα!

Ναύτης είπε...

ο καιρος μπορει Τάκη
εμεις ζοριζόμαστε
εμεις...

καλο ξημέρωμα

zoyzoy είπε...

Αν δε έχει καταλάβει την ένταση της αγάπης σου μ'αυτό το κάλεσμα!
Δεν αξίζει Ναύτη!
Ψάξε αλλού τη γοργόνα σου!

Καλό απόγευμα με θαλασσινά!

Ναύτης είπε...

δεν είναι θέμα κατανόησης zoyzoy,
είναι θέμα ανταπόκρισης...

δεν προϋποθέτει πάντα το ένα το άλλο...

καλο απόγευμα

:)

zoyzoy είπε...

Θέλεις να πεις ο,τι σ'εχει διαβάσει και δεν έχει σέρνεται στα πατώματα για πάρτυ σου?

Τι ...ανες που'μαστε οι γυναίκες!

Ναύτης είπε...

μη λες τέτοια και μπορει να τριγυρίζει κάπου εδω γύρω...

:)

Mistress Hyde είπε...

"φυλάγω ακόμη μυστικη,
κάμποση απ την αγάπη,
που δεν πρόφτασε να γίνει..."

Εμένα αυτό πολύ μου άρεσε. Μου πάει αυτόν τον καιρό.
Καλημέρα σας.

Guardian Angel είπε...

Πρόσκληση ή πρόκληση?

flash είπε...

ένας ωκεανός συναισθημάτων ξεχύθηκε μόλις πρωτοδιάβασα την ανάρτησή σου.. προσμονή μαζί και πρό(σ)κληση..
έρχομαι από τότε και την διαβάζω ξανά και ξανά..
κολυμπώντας σε άπατα νερά
ρισκάρωντας ζωή και θάνατο
σε κύματα νοημάτων
φτιαγμένα από μουσική και αίμα
παρακάλεσα τις λέξεις μου να με συντρέξουν.. μάταια..
ώσπου διέκρινα μια σανίδα..
μπορώ να την αρπάξω;

"δεν τελεσιουργει ο έρωτας
τελετουργει...
κι αν είσαι πιστος
μεταλαμβάνεις...
ξανα
και ξανα..."

επειδή την θάλασσα της ψυχής του ο καθένας μας μόνος του την μεταφράζει τελικά
μα είναι μία η θάλασσα που μας αγκαλιάζει όλους
κι εγώ θα σε ευχαριστώ πάντα που μου έδωσες το χέρι σου
να χτίσουμε αυτήν την αγκαλιά..

καλημέρα ναυτάκι μου

Γουΐκα είπε...

Ηρθα. μα πάντα έχω μάθει να έρχομαι με καθυστερήσεις και να μην έρχομαι μόνη μου. Να κουβαλάω μαζίμουόλη την ιστορία μου. Μπορείς να δεχτείς κάποιον όταν έρχεται με όλες της αποσκευές της ζωής του; Χωράνε τόσα δάκρυα και τόσα χαμόγελα μέσα στα δικά σου ποιήματα;

Ναύτης είπε...

καλημέρα Mistress Heyde,

περίεργο πράγμα η αγάπη
πόσες μορφες και χρώματα και εποχες κι άλλα πολλα έχει...

Ναύτης είπε...

καλημέρα Αγγελούδι,

το ίδιο δεν είναι;
εγω το ίδιο τα βλέπω...

:)

Ναύτης είπε...

flashάκι,

εσυ δε χρειάζεσαι λέξεις να σε συνδράμουν
εσενα το συναίσθημά σου ξεχύνεται κι απ τα σημεία στίξης ακόμη...

και μην μ ευχαριστεις,
εδω, παρέα να είσαι

καλημέρα σου!

:)

Ναύτης είπε...

Γουίκα,

δεν πιάνουν χώρο τα δάκρυα και τα χαμόγελα. δεν είναι αποσκευες.
όσο για το ενυδρειο μου, όσο περισσότερα, τόσο καλύτερα!

άνθρωπος χωρις ιστορία, άνθρωπος κενος
άνθρωπος που αγνοει την ιστορία του, άνθρωπος καταδικασμένος...

καλημέρα και καλωσήρθες (πάλι)

:)

flash είπε...

εδώ θα είμαι..
αμέ!
;)